‹ Terug

Een open toekomst - richtingwijzers bij het maken van keuzes

 

 

Er zijn momenten geweest dat ik mij heb afgevraagd welke richting ik op zou gaan met mijn leven. Of andersom: wat vroeg het leven van mij? Moest ik een studie gaan volgen, met een jong gezin erbij? Zou ik een training kunnen opzetten? Welke relatie is goed voor mij?

 

Een vraag leidt (vaak) ook tot een keuze. En keuzes hebben consequenties. Die maak je vaak daarom niet zomaar. Want ze vragen moed en lef. Hieronder beschrijf ik enkele wegen die ik bewandel om richting te vinden:

 

Waar brandt het vuur? Een vraag naar de toekomst begint met een vuurtje of met een gevoel van onrust. Een stem vanbinnen. En de eerste vraag is dan: kun je dit voelen of horen? En ernaar luisteren? Wanneer begint het in jezelf te branden? Wat zijn verlangens in je leven? Waar word je onrustig van? Je lichaam laat het je vaak weten.

Wandel. Neem tijd, zoek stilte en afzondering. Als ik mij afvraag welke richting goed is om te gaan, is voor mij wandelen altijd goed geweest. In beweging zijn, met een rustig tempo, gedachten en gevoelens laten stromen. ‘Wandelen’ kan ook inhouden: tijd, stilte en afzondering zoeken. Een paar dagen in een klooster verblijven, dagelijks stiltemomenten zoeken…

 

Wees open voor wat er op je pad komt. Als je oprecht met een vraag bezig bent, kan het je ook gebeuren dat je ineens een zin leest die net over jouw vraag gaat, een woord uit een preek, lied of gebed bij je binnenkomt, een podcast, zinnetjes die je leest in de krant. Zulke dingen schrijf ik op of ik knip ze uit.

 

Ga in gesprek. Ik ben zelf geneigd om veel ‘alleen’ te doen, uit te denken. Maar het is ook belangrijk om naar de stemmen van anderen te luisteren. Is het een goed idee? Zie je het mij doen? Wat zou mijn valkuil kunnen zijn?

 

Ga na wat je waarden zijn. Met een waardenoefening kun je nagaan wat voor jou belangrijk is in je leven. Als je je waarden duidelijk(er) hebt, kun je op basis daarvan makkelijker beslissingen maken.

 

De keuze is aan jou. Besef dat alleen jij keuzes kunt maken; anderen kunnen het niet voor je doen. Wel hebben jouw keuzes consequenties, dus is het ook essentieel om de belangen van anderen mee te wegen. Daarbij is het ook goed om te beseffen dat de keuze voor een toekomst niet per se hetzelfde is als een ‘geëffend pad’.

 

Als het gaat om richting vinden voor de toekomst, heb ik zelf ook altijd veel gehad aan het Bijbelse woord ‘lev’. Dit woord wordt vaak vertaald met ‘hart’. Wij interpreteren dit gauw als ‘gevoel’, je moet je gevoel volgen. De Bijbelse betekenis van ‘hart’ is wat breder. Het is de plek waar gevoelens en gedachten samenkomen, waar het leven richting vindt.

 

 

Men moet de dingen aan de eigen, stille,
ongestoorde ontwikkeling overlaten,
die diep van binnen komt
en die zich door niets laat haasten of versnellen;
eerst volledig rijpen – en daarna baren…

Rijpen zoals een boom die zijn sapstroom niet stuwt
en die rustig in de lentestormen staat,
zonder angst, dat er straks geen zomer kan komen.
Die zomer komt toch!
Maar hij komt alleen bij de geduldigen,
die leven alsof de eeuwigheid voor hen ligt
zo zorgeloos stil en wijds…

Men moet geduld hebben
tegenover de onopgeloste zaken in ons hart
en proberen de vragen zelf lief te hebben,
als gesloten kamers,
en als boeken die in een zeer vreemde taal geschreven zijn.

Het komt er op aan alles te leven.
Als je de vragen leeft,
dan leef je misschien langzaam maar zeker
zonder het te merken
op een goede dag
het antwoord in.

Rainer Maria Rilke